Kastanjes in Spanje

De geur van geroosterde kastanjes en de warmte van Spaanse herfstfeesten

Zodra de dagen korter worden, verschijnen in Spaanse dorpen de eerste kastanjes boven het vuur. Hun geur trekt door de straten, terwijl mensen samenkomen om te proeven, te praten en de herfst te vieren. Een zakje warme kastanjes in je handen maakt een frisse avondwandeling meteen een stukje gezelliger.

Die traditie heeft in elke streek een eigen naam. In Catalonië vieren mensen de castanyada, in Asturië de amagüestu en in Galicië de magosto. De namen verschillen, maar overal draait het om samen genieten van de nieuwe oogst.

Kastanjes horen bij de herfst in Spanje: bij vallende bladeren, koele avonden en lange gesprekken rond een warm vuur. Ontdek waar deze eenvoudige herfstvrucht uitgroeit tot een feest.

De geur van geroosterde kastanjes

Je merkt het soms al voordat je het kraampje ziet: de warme geur van kastanjes die boven het vuur poffen. Op een frisse herfstdag koop je een papieren zakje, warm je je handen eraan en pel je de eerste kastanje terwijl je verder wandelt. De schil is donker en gebarsten, de vrucht eronder zacht en een beetje zoet.

In veel Spaanse streken horen kastanjes ook bij een avond samen met familie of dorpsgenoten. Er wordt een vuur aangestoken, iemand haalt nog een schaal kastanjes tevoorschijn en het gesprek gaat door terwijl buiten de bladeren ritselen. Vooral in het groene noorden, bijvoorbeeld in Asturië en Galicië, kom je deze herfsttraditie tegen.

Castanyada: samen kastanjes eten in Catalonië

Eind oktober en begin november vieren families in Catalonië de castanyada. Op tafel staan geroosterde kastanjes en panellets: kleine zoete gebakjes die vaak met pijnboompitten zijn bedekt. Terwijl buiten de avond valt, schuift iedereen aan om samen te eten.

Je hoeft niet bij een familie aan tafel te zitten om iets van die sfeer mee te krijgen. In dorpen en steden worden kastanjes verkocht die nog warm zijn van het vuur. De schillen verdwijnen in een papieren zakje en voor je het weet, loop je met een handvol kastanjes door de koele avondlucht.

Amagüestu: kastanjes en cider in Asturië

In Asturië heet het kastanjefeest amagüestu. Zodra de oogst binnen is, worden kastanjes geroosterd en komt er vaak ook Asturische cider op tafel. In dorpen, op scholen en tijdens lokale bijeenkomsten genieten mensen samen van wat het seizoen heeft gebracht.

De omgeving maakt het feest extra sfeervol. Na een wandeling tussen natte bladeren en kastanjebomen is het heerlijk om ergens naar binnen te stappen waar de kastanjes nog warm zijn. Zo proef je in Asturië de herfst zoals de bewoners hem zelf vieren: eenvoudig, gezellig en samen.

Magosto: een herfstavond rond het vuur in Galicië

In Galicië komen mensen tijdens de magosto samen om kastanjes te roosteren. Het vuur knispert, de kastanjes poffen en iedereen wacht tot ze voldoende zijn afgekoeld om ze te pellen. Tegen de tijd dat de eerste zak leeg is, liggen er overal schillen en wordt alweer een nieuwe lading geroosterd.

Magosto hoort bij de tijd waarin de oogst binnen is en de avonden vroeg donker worden. Het feest kan plaatsvinden op een dorpsplein of bij een bijeenkomst met familie en vrienden. Met een warme kastanje in je hand begrijp je al snel waarom deze gewoonte ieder jaar terugkomt.

Van het vuur naar de herfsttafel

Een geroosterde kastanje heeft weinig nodig. Zodra de schil openbarst, komt de zachte vrucht tevoorschijn die zo lekker is bij een wandeling door de frisse buitenlucht. Maar kastanjes verdwijnen in Spanje ook in de keuken: gekookt, gepureerd of verwerkt in een warm gerecht.

Soms vormen ze het hart van een zoet nagerecht, soms geven ze een stoofschotel een volle herfstsmaak. En toch blijft dat papieren zakje met pas geroosterde kastanjes bijzonder. Je eet ze langzaam, één voor één, terwijl de geur van het vuur nog aan je vingers hangt. Meer van zulke smaken ontdek je in het verhaal over Spanje in de herfst.

Wandelen tussen de kastanjebomen

Voordat de kastanjes boven het vuur liggen, vallen ze tussen de bladeren op de bosgrond. Tijdens een herfstwandeling zie je de stekelige bolsters onder de bomen liggen. Het pad is vochtig, de lucht ruikt naar aarde en af en toe kraakt er een blad onder je schoenen.

In Galicië kun je zelfs langs eeuwenoude kastanjebomen wandelen. Daar, ver van het geroezemoes van een feest, begint het verhaal van de kastanje: in een stil bos, onder takken die ieder najaar opnieuw hun vruchten laten vallen.

Een zakje warme kastanjes voor onderweg

Op een Spaanse herfstdag kan een klein kraampje je wandeling zomaar onderbreken. Boven de hete plaat worden kastanjes omgeschud. Je wacht even, krijgt een papieren zakje aangereikt en voelt de warmte door het papier heen.

Terwijl je verder loopt, pel je de eerste kastanje. Dat gaat niet altijd netjes: een stukje schil blijft aan je vingers plakken en de kastanje is nog net te heet. Even blazen, nog een hap nemen, en dan merk je dat de bodem van het zakje alweer in zicht komt.

Kastanjes rond Allerheiligen

Sommige kastanjefeesten vallen samen met de dagen rond Allerheiligen. Dat geeft de bijeenkomsten naast hun gezelligheid ook een moment van herinnering. Families komen samen, delen eten en denken aan mensen die er niet meer bij zijn.

De verhalen en gebruiken verschillen per streek. In Catalonië hoort de castanyada bij deze tijd van het jaar; elders krijgt het kastanjefeest een eigen naam en karakter. Zo verbindt de kastanje de oogst met samenzijn en herinneren.